Σου λένε ν’ ακούς την καρδιά σου, εκείνη ξέρει…
Τι ξέρει;
Νομίζω είναι όλα εκείνα που έχεις ζήσει μέχρι τώρα.
Ότι πέρασε και δεν ακούμπησε,
Ότι σε πόνεσε,
Ότι έμεινε στη ζωή σου, μέσα σου, χωρίς να καταλάβεις το γιατί.
Η καρδιά σου είναι ο τόπος του εγκλήματος.
Ενός ανεξερεύνητου εγκλήματος όπου θύτης και θύμα είναι ένα, το ίδιο το “εγώ”.
Καθάρισες επιφανειακά τα ίχνη και άναψες το φως, όμως όλα είναι ακόμα εκεί.

Η καρδιά δεν είναι πάντα ο σωστός κριτής αν δεν τη θεραπεύσεις.
Πρέπει να έρθεις αντιμέτωπος με όλα, ένα-ένα, να πάρεις τις απαντήσεις που χρειάζεσαι κι έπειτα πάλι να γίνεις εκείνο τα παιδί που ήσουν με το αγνό βλέμμα και τις αθώες σκέψεις.
Πρέπει να πετάξεις τα συναισθηματικά σου σκουπίδια αμέσως. Κι όσο δύσκολο κι αν είναι να ωριμάσεις.
Κι όταν συμβεί αυτό τότε μπορείς και πάλι να ακούς άφοβα τη καρδιά σου και να χαράξεις νέα πορεία.
Γιατί είναι αλήθεια πως μόνο η καρδιά μπορεί να σε οδηγήσει στη μεγαλύτερες και καλύτερες στιγμές της ζωής σου.





No Comments