Alterpen

On Watch Ι ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΟ ΚΑΤΣΙΡΟ

Με τρία περιστατικά, ένα για κάθε μέρα.

Η μικρή Αλίκη να κλαίει που την σέρνει η μαμά της να μπει στον παιδικό σταθμό επειδή δεν ήθελε γιατί θα έλειπε η φίλη της εκείνη τη μέρα.

Ηλικιωμένος στο μετρό να βρίζει άσχημα πιτσιρικά γιατί δεν σηκώθηκε να κάτσει εκείνος.

Οδηγός να κορνάρει εκνευρισμένος σε μια γυναίκα στη διάβαση, ενώ είχε φορεμένα δυο παιδιά επάνω της, για να κάνει πιο γρήγορα επειδή είχε ανάψει πράσινο.

Δεν πάει καιρός που είχα δει σε κεντρική πλατεία ένα τρομπετίστα, με καθαρά ρούχα και διάθεση, να παίζει και στα πόδια του είχε ένα κομμάτι χαρτί που έγραφε “Δεν θέλω λεφτά. Είναι για σας”. Όταν κάποιοι σταματούσαν να του αφήσουν, σταματούσε και εκείνος να παίζει και τους έλεγε “Δεν θέλω. Ευχαριστώ. Δεν διαβάσατε;”. Σχεδόν όλοι επέμεναν και ακουμπούσαν τα χρήματα μπροστά κιόλας από το χαρτί.

Όσοι θεωρούν το περιστατικό αυτό εντελώς άσχετο με το όλο θέμα ας το αγνοήσουν.

SONY DSC

“Ζητώ συγνώμη από τα παιδιά που αφιέρωσα το βιβλίο αυτό σ’
έναν ενήλικα. Έχω όμως έναν σοβαρό λόγο: αυτός ο ενήλικας
είναι ο καλύτερος φίλος που έχω στον κόσμο. Έχω ακόμη
έναν: αυτός ο ενήλικας μπορεί να καταλάβει τα πάντα, ακόμα
και τα βιβλία για παιδιά. Έχω και έναν τρίτο λόγο: αυτός ο
ενήλικας κατοικεί στη Γαλλία, όπου πεινάει και κρυώνει. Έχει
μεγάλη ανάγκη από παρηγοριά. Αν όλοι οι παραπάνω λόγοι
δεν είναι αρκετοί, τότε θα ήθελα να αφιερώσω αυτό το βιβλίο
στο παιδί που κάποτε υπήρξε αυτός ο ενήλικας. Όλοι οι
ενήλικες ήταν κάποτε παιδιά (όμως λίγοι από αυτούς το
θυμούνται). Διορθώνω λοιπόν την αφιέρωσή μου ως εξής:
Στον Leon Werth, όταν υπήρξε μικρό παιδί”.
Εισαγωγή από το βιβλίο “Ο Μικρός Πρίγκιπας”.

Για την Αλίκη… στη χώρα των μεγάλων.

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply