Εντάξει. Έχεις προβλήματα. Και ναι, σε βαραίνουν.
Περνάς δύσκολες στιγμές, ώρες, μήνες, χρόνια.
Το ρίχνεις στο ποτό, σε τσιγάρα έξω από νοσοκομεία, σταθμούς τρένων, αεροδρόμια, περιμένοντας ή αποχαιρετώντας με ένα βάρος στον αυχένα που κατεβάζει το πηγούνι σου στο χώμα.
Μην το κάνεις θέμα.
Μην πηγαίνεις πέρα δώθε ρωτώντας τι θα γίνει με σένα και ποια είναι η περίπτωσή σου.
Το πρόβλημά σου δεν προηγείται.
Κανενός το πρόβλημα ή η ανάγκη δεν προηγείται.
Εμείς το νομίζουμε γιατί είναι δικό μας.
Και δεν είσαι ο μόνος.
Οπότε μην το κάνεις θέμα.
Κάνε ένα βήμα πίσω, ό,τι καλύτερο μπορείς, συμμάζεψε το μυαλό σου ή τα συναισθήματά σου και μην πέφτεις με φόρα πάνω σε άλλους, γιατί στο τέλος θα γίνει ό,τι είναι να γίνει.

Ό,,τι μπόρεσε; Ό,τι βόλευε; Δεν ξέρω. Δικό σου πρόβλημα είναι εξάλλου. Εγώ έχω τα δικά μου.
Και δεν το κάνω θέμα.
Όσοι είναι να ‘ρθουν δίπλα σου, ξέρουν τον δρόμο. Και είναι πάντα αθόρυβοι.
Χτυπήματα στον ώμο και συμπαράσταση του τίποτα να μας λείπουν. ‘Όπως για παράδειγμα κάτι ιντερνετικά “ζωή σε σας”. Ό,τι να ‘ναι. Να πάτε από κοντά να το πείτε αν έχετε τα αρχίδια , αλλιώς αφήστε αυτά τα φεισμπουκικα “δεν το πιστεύω”,”πόσο κρίμα”, “μα πότε έγινε; τις προάλλες τον είδα”…
Όπως κατάλαβες το ότι τον είδες δεν τον βοήθησε και πολύ.
Άνθρωπος χάθηκε, όχι πορτοφόλι. Συνέλθετε.
Τα social media δεν είναι η αλήθεια.
Σαν τις ιντερνετικές τυποποιημένες ατάκες – ποσταρίσματα για να δείξουμε πόσο πονάμε και πόσο ευαίσθητοι είμαστε. Να μας λείπουν και αυτά.
Ζούμε στο μικρό μας κόσμο με ένα σκασμό από παράλληλους. Δεν είμαστε πιο σημαντικοί, ούτε εμείς ούτε τα προβλήματά μας.
Μην το κάνουμε θέμα.
Ούτε η χαρά και η ευτυχία είναι μονοπώλιο.
Μη το κάνετε θέμα.
Συνήθως, αυτοί που λένε ότι είναι ευτυχισμένοι το φωνάζουν λες και είναι απελπισμένοι. Ό,τι να’ναι.
Δεν είναι επιμορφωτικό αυτό το κείμενο. Ούτε θέλω να βγάλω απωθημένα, ούτε να αισθανθώ καλύτερα. Διαπιστώσεις είναι.
Μπορείτε να το ξεχάσετε μόλις το διαβάσετε, ακόμα κι αν δεν το διαβάσετε ολόκληρο. Ακόμα κι αν δεν το διαβάσετε καθόλου.
Δεν θα το κάνω θέμα.
Θ.Κ.
{Pic: Δάφνη Χατζηγεωργίου}





No Comments